Waarom voel ik me zó moe, terwijl ik de hele dag “niks bijzonders” deed?
Je stond op, regelde de ochtend, dacht aan duizend dingen tegelijk, reageerde op berichten, werkte misschien, bracht of haalde kinderen, hield rekening met afspraken, spanning of stemmingen van anderen, maakte eten, ruimde op en probeerde tussendoor ook nog normaal te functioneren.
En aan het einde van de dag denk je: Waarom ben ik zo moe? Ik heb toch niet eens iets bijzonders gedaan.
Maar dat heb je wel.
Je hebt niet alleen taken gedaan. Je hebt gedragen.
Je droeg:
- de planning in je hoofd
- verantwoordelijkheid voor anderen
- emoties in huis
- spanning in contact met een ex-partner
- schuldgevoelens
- alles wat nog moest
- en jezelf ergens op de laatste plek
Dat maakt moe. Niet luiheid. Niet zwakte. Niet aanstellerij.
Veel vrouwen zijn niet moe van te weinig kunnen, maar van te lang te veel dragen.
Misschien is jouw volgende stap niet méér doen
Misschien is jouw volgende stap:
- minder alles alleen dragen
- eerlijker voelen hoe het echt met je gaat
- grenzen serieuzer nemen
- hulp toelaten
- rust niet steeds uitstellen
Een kleine vraag voor vandaag
Wat draag jij op dit moment dat eigenlijk te zwaar is geworden?
En wat zou er gebeuren als je daar iets zachter mee omgaat?
Je hoeft niet eerst om te vallen voordat je beter voor jezelf mag zorgen.
